ตอนที่ 238 หนักอึ้ง

ฝนตกหนักขึ้น กองทัพต้องหยุดพักชั่วคราวในป่าทึบ การฝืนลุยโคลนเดินหน้าต่อมีแต่จะได้ผลร้าย ผลเสียมากกว่าผลดี

กระโจมทหารที่สร้างขึ้นชั่วคราวหลายหลังผุดโผล่ขึ้นข้างรากไม้ราวกับเห็ดสีเทาที่อาศัยน้ำฝนให้ชุ่มฉ่ำ ทั้งสีสันเป็นแบบเดียวกันและรูปทรงน่าเบื่อ แม้แต่สัตว์ดุร้ายในป่าก็ยังขี้เกียจมองมากกว่าหนึ่งครั้ง

ดังนั้น ที่นี่จึงปลอดภัยชั่วคราว ทหารไม่ต้องปิดปาก พวกเขาระบายความกดดันผ่านคำพูดได้ ความเงียบไม่อาจไหลตามน้ำฝนมาจมท่วมที่นี่

“……คุณอยากศึกษาเคล็ดวิชาเกี่ยวกับคาถา?”

ในกระโจมทหารมีเสียงสนทนาทุ้มต่ำลอยออกมาเลือน ๆ หากไม่ตั้งใจฟัง อาจเข้าใจผิดว่าเป็นเสียงฝนหรือเสียงจักจั่นแต่ไกล เพราะท้ายที่สุดแล้ว พวกมันล้วนเป็นญาติร่วมสายเลือดของภาษา ต่างสื่อสารข้อมูลด้วยอวัยวะเปล่งเสียง