ตอนที่ 230 มรรคาต่างกัน

“ดังนั้น ตัวเอกในเรื่องปลาทองคำจริง ๆ แล้วคือปลากินคน วิธีการคือสร้างขึ้นเป็นภาพงดงามเพื่อล่อลวงให้ติดกับ ทำให้จิตใจสับสน และตัวกลางคือทองคำ”

ลั่วเฉินปิดบันทึกประจำวัน แล้วมองไปยังผู้ป่วยที่เพิ่งฟื้นซึ่งกำลังขยับแขนขาอย่างช้า ๆ อยู่ข้างกำแพงฝั่งตรงข้าม พยายามฟื้นฟูความสามารถในการเดิน:

“แต่ มันไม่คาดคิดว่าอสุรกายอีกตนจะบุกรุกเข้ามาในอาณาเขตของตัวเอง และความบ้าคลั่งเป็นโรคร้ายระยะสุดท้ายที่มีเพียงสารออกฤทธิ์ช้า ไม่มีวิธีกำจัดให้สิ้นซาก”

“แค่ก ๆ…… การวิจารณ์ศรัทธาของคนอื่นแบบนี้ ก็ฟังดูร้ายกาจเกินไปหน่อยนะ?”