ตอนที่ 228 เศษเสี้ยวแห่งความบ้าคลั่ง ภาคสี่

“บาดแผลแย่แล้วนะครับ ลำบากคุณแล้วที่ต้องติดอยู่ในนี้ ทนมาได้นานขนาดนั้น”

“ใช่ครับ ผมปลุกพลังชีวิตให้ร่างกายคุณได้ ไม่ใช่แค่ฟื้นฟูมือทั้งสองข้าง แต่คุณต้องทำให้เชื่อถือได้ก่อน”

“ช่วยฟื้นฟูเส้นเสียงให้คุณเหรอครับ? ไม่ ผมไม่ทำหรอก คุณน่าจะรู้อยู่แล้ว สำหรับคนอย่างคุณกับผม วาจาที่เปล่งเสียงได้อันตรายกว่าแขนขามาก ฝ่ายหลังทำได้แค่ระบายพละกำลัง แต่คนแรกปล่อยความรู้ออกมาเพ่นพ่านได้”

“ก่อนจะยืนยันสถานะของคุณได้แน่ชัด การคงไว้ซึ่งความเงียบงันย่อมเป็นผลดีต่อความรู้สึกปลอดภัยของผม ส่วนการคงไว้ซึ่งความรู้สึกปลอดภัยของผมก็เป็นผลดีต่อชีวิตคุณ เชื่อว่าคงไม่มีใครในนี้อยากเติมเต็มคฤหาสน์ที่คับแคบมากพอแล้วหลังนี้ด้วยความตายอีก จริงไหมครับ?”