ตอนที่ 226 ความโลภ

ย้อนเวลากลับไปสักหน่อย

ความมืดยามราตรีมาโปรดปรานหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ แห่งนี้ช้ากว่าที่คาด บางทีอาจเป็นเพราะที่นี่ได้รับการตะวันโปรดปรานอยู่ก็ได้

ทว่าเมื่อถูกเมฆดำและสายฝนโจมตีประกบ ผู้อยู่อาศัยก็จำต้องทอดทิ้งความสบายอารมณ์ด้วยความจนใจ เก็บเครื่องครัว ดับกองไฟที่เผาไหม้ไปได้ครึ่งหนึ่ง แล้วกลับคืนเข้ากระท่อมเพิงเอียงเบี้ยว

“ขอโทษด้วยครับ พวกเราไม่คิดว่าสภาพอากาศจะเปลี่ยนเร็วขนาดนี้” ผู้เฒ่าปาเอ่อร์มองท้องฟ้าที่มืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มแฝงความรู้สึกผิด

แต่ภายใต้เงามืดที่ปกคลุม มองอย่างไรก็รู้สึกประหลาด ราวกับใบหน้าหายไปครึ่งหนึ่ง “ดูท่าว่าอาหารมื้อนี้คงต้องเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้แล้วครับ”