กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
"เอ่อ ขออภัย คุณผู้หญิง... ผมคิดว่าโดยประมาณแล้วผมไม่ใช่ 'เจ้าชาย' ที่คุณพูดถึง"
ลั่วเฉินชั่งน้ำหนักถ้อยคำ สายตากวาดผ่านอย่างระมัดระวังไปตามใบหน้าของเงือกโดยรอบที่อ่านอารมณ์ยาก "แต่ถ้าคุณยินดีส่งผมกลับไปยังแผ่นดิน ผมสามารถฝากข้อความถึงเจ้าชายองค์นั้นแทนคุณได้ อย่างไร"
มีชั่วพริบตาหนึ่งที่ลั่วเฉินมีความสงสัยจริง ๆ ว่าตนอาจเป็น "เจ้าชาย" ที่ว่านั้น เขาสัมผัสได้ว่าสีผิวของตนแตกต่างจากเดิมเล็กน้อย ฝ่ามือทั้งสองก็เต็มไปด้วยร่องรอยถูกสิ่งรูปเข็มแทง
ทั้งหมดนี้ดูเหมือนบอกใบ้ว่าเขาเข้าสู่ปริศนาอีกเรื่องหนึ่ง เข้ามาแทนที่สถานะของใครบางคน
แต่สิ่งที่ทำให้เขาแน่ใจว่าตนไม่ใช่ "เจ้าชาย" คือชุดเสื้อผ้าบนร่างกาย