กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เงามืดคุ้นเคยหลายสายราวภูเขาไฟที่ถูกกดดันมานาน พลันทะลวงช่องว่างระหว่างที่นั่งรอบที่นั่งพิเศษ กระเซ็นเข้าหาลั่วเฉินด้วยความบ้าคลั่ง!
คือพวกอสุรกายคล้ายโคลนเหลวเหล่านั้น เทียบกับสองครั้งก่อนที่พบกัน ตอนนี้รูปแบบของมันเทอะทะและมหึมากว่าเดิมชัดเจน ดูเหมือนช่วงนี้มันได้ลิ้มรสอาหารอร่อยมาไม่ต่ำกว่าหนึ่งมื้อ
ชิ้นส่วนร่างกายและเค้าโครงอวัยวะที่หลอมรวมอยู่ในร่างกายของมันมีมากกว่าเดิม จนถึงขั้นมีอารมณ์ว่างมาเรียบเรียงโครงสร้างคล้ายกระดูกสันหลังผิดรูปผิดแบบให้ตัวเอง — อาจเป็นฝีมือสาวกลัทธิพวกนี้ก็ได้ บางทีพวกเขาอยากให้ “อัครสาวก” ใกล้ชิดกับแนวคิด “มนุษย์” มากขึ้น เพื่อให้ตัวเองอุ่นใจขึ้นสักหน่อย
แต่เมื่อมองผลลัพธ์กลับทำให้หุบเขาหวาดกลัวสูงชันยิ่งขึ้น