กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
อุเอมุระอ้าปากกว้าง ต้องการเตือนคนอื่น แต่ก่อนที่พยางค์จะถูกฝืนเค้นออกมาจากลำคอ ลั่วเฉินซึ่งรออยู่ที่นี่มานานก็ร่ายมนตร์เสร็จแล้ว—
“Grasp naf abysmal r'luhhorhupadgh!” (วิชาคว้าจับห้วงสมุทร)
เสียงชื้นเย็นก้องกังวานในอากาศ ทำให้ผู้คนสั่นสะท้านโดยไร้จิตสำนึก
แรงกดดันมหึมาและเย็นชาเสียดแทงถึงกระดูกบดลงมาดังสนั่นจากความว่างเปล่าเหนือหัวพวกเขาโดยไร้สัญญาณเตือน อากาศควบแน่น หนักอึ้งราวตะกั่วปรอท แสงสลัวบิดเบี้ยวตามเสียงที่ล่องลอย ราวกับสังเกตทิวทัศน์ที่ฝังอยู่ด้านล่างผ่านผิวน้ำ
สาวกลัทธิเสื้อคลุมดำหลายคนไม่ทันแม้จะร้องอุทาน ก็ถูกแรงกดทับไร้รูปร่างอันน่าสะพรึงกลัวฟาดล้มลงกับพื้นอย่างแรง ร่างกายแนบติดพื้น โครงกระดูกส่งเสียงครางราวรับภาระไม่ไหว