ตอนที่ 202 สิ่งที่เรียกว่าการปะทุ

เวลาไหลรินอย่างเชื่องช้าท่ามกลางการรอคอยด้วยความวิตกกังวลและความหวาดกลัวของซ่างชุนเถิงหมิน ผู้ดูแลชรา แต่เหนือความคาดหมาย ตลอดหนึ่งเดือนเต็มนับจากวันนั้น เขากลับไม่เห็นแขกไม่ได้รับเชิญคนใดมาเยือนถึงถิ่นอีกเลย

บางที... ชายหนุ่มประหลาดที่มีผ้าก๊อซพันใบหน้าไว้ครึ่งซีกคนนั้น อาจตายสนิทไปตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว?

ไม่แน่ว่าคำพูดสุดท้ายของชายหนุ่มคนนั้น อาจมีไว้เพียงเพื่อฝังหนามลงในใจเขาก่อนตาย ทำให้เขาหวาดหวั่นอยู่ไม่เป็นสุขเท่านั้น?

มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถนัดการหลอกตัวเอง และซ่างชุนซึ่งคิดว่าตนบรรลุการหลุดพ้นจากความเป็นมนุษย์ปุถุชนแล้ว ก็ยังหนีไม่พ้นข้อนี้ ยิ่งต้องทำงานใช้แรงกายอย่างหนักทุกวัน เพื่อจัดการซากศพที่พอกพูนด้วยแล้ว