ตอนที่ 197 และการทอยตรวจสอบกายาเมื่อบาดเจ็บสาหัสที่ชอบเป็นอันดับสี่

ลมหายใจเร็วขึ้น สมรรถภาพร่างกายลดลง ปากแห้งคอแห้ง เสียงเบาลง……การขาดออกซิเจนเพียงอย่างเดียวไม่ทำให้สองอย่างหลังเกิดขึ้น

วิชาสงบโลกีย์ประคับประคองให้สมองได้สติอย่างยากลำบาก ลั่วเฉินพยายามอย่างเต็มที่ที่จะนึกถึงสิ่งที่เค้าลางเหล่านี้บ่งชี้ ทว่าสมองที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายกลับไม่ตอบสนอง

มือซ้ายมีการฟกช้ำของเนื้อเยื่ออ่อน หลังมีบาดแผลฉีกกระชาก บาดแผลฉีกขาดบนหนังศีรษะ บาดแผลตื้นจากการตัด

ในครู่หนึ่งที่ลั่วเฉินกำลังครุ่นคิดอย่างเต็มที่นั้น บาดแผลบนร่างเฉินเฟิงกำลังสะสมเพิ่มขึ้นไม่หยุด ราวกับเส้นวัดระดับน้ำที่เครื่องหมายพร่ามัว กำลังแพร่กระจายขึ้นด้านบนด้วยความเร็วคงที่

แม้แต่ละแห่งยังไม่ถึงตาย แต่ตามแนวโน้มนี้ ระดับน้ำที่ท่วมปากและจมูกจนพลังชีวิตจมท่วม ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา