ตอนที่ 174 เรื่องราวเริ่มต้น

เงยหน้ามองผืนฟ้าไร้ขอบเขตเหนือศีรษะ มลภาวะแสงจากความเป็นเมืองยอมล่าถอยไปอย่างหาได้ยาก เผยออกมาดวงดาวที่เคยถูกบดบัง

เผชิญหน้ากับห้วงดาว สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกถึงมิติว่างให้อวัยวะภายในได้เอาชีวิตรอด กดสมองที่กระสับกระส่ายเอาไว้ จากนั้นจึงอย่างช้า ๆ ถ่มออกลมหายใจออก

สิ่งนี้จะทำให้คุณรู้สึกว่าสติสัมปชัญญะได้สติ พ่วงไปด้วยช่องอกและสมองเปิดอ้าตามไปด้วย ความรู้สึกไร้พันธนาการนี้เองมีชื่อเรียกว่าอิสรภาพ

"แต่ฉันกลับรู้สึกว่าร่างกายหนักขึ้นน่ะสิคะ?"

เสียงผู้หญิงข้างกายทำลายความสงบเงียบอันหาได้ยากนี้ลง เป็นแอเลียนา

ลั่วเฉินไม่ได้ละสายตากลับมาจากห้วงดาว

"นี่เป็นเรื่องปกติ ตอนนี้ลองปล่อยมือที่กดหน้าผากดู แล้วสัมผัสถึงอวัยวะของตัวเองอีกครั้ง"