ตอนที่ 167 สนับสนุน

“ทำไมมีคนมาอีกแล้วล่ะ? เมื่อกี้ก็บอกไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าไม่ได้!”

ประตูห้องเฝ้าระวังถูกดึงเปิดออกเป็นช่องแง้ม ยังคงเป็น รปภ. สูงวัยคนเดิม เขาขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความรำคาญ สายตากวาดผ่านคนทั้งสองที่หน้าประตูอย่างรวดเร็ว และตอนที่เห็นลั่วสวี่ซง แววตาก็ชะงักไปครู่หนึ่งจนแทบสังเกตไม่เห็น

ลั่วเฉินเคยมาแล้วงั้นเหรอ?

แต่ดูเหมือนเขาจะคว้าน้ำเหลวแฮะ

“สวัสดีครับช่าง โทษทีที่มารบกวนครับ” เมื่อคิดถึงตรงนี้ หลี่หมิงเฉินก็ยังไม่ยอมถอดใจ เขาก้าวไปข้างหน้าครึ่งก้าว ใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจริงใจ “คนนี้คือน้องชายลูกพี่ลูกน้องของเจ้าบ่าว พวกเรา...”

“กฎระเบียบก็คือกฎระเบียบ!” รปภ. ขัดจังหวะอย่างรุนแรงหยาบคาย น้ำเสียงแหบพร่าและเข้มงวด ทำท่าจะปิดประตูลง “บอกไปตั้งกี่รอบแล้วว่าไม่ได้! ขืนยังตื๊ออีกฉันจะเรียกคนแล้วนะ!”