กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“เจ้าสาวสูญหายไปแล้วเหรอ?”
ลั่วสวี่ซงกำลังเงยหน้ากรอกน้ำอัดลม พอได้ยินข่าวสารชวนช็อกนี้ก็ตกใจจนสำลัก เครื่องดื่มไหลทะลักออกจากมุมปาก
เขาก้มตัวไอพลางเบิกดวงตากว้างอย่างยากจะเชื่อ “อะไรนะ?! พี่บอกว่าอะไรหายไปนะ?!”
“อย่าเพิ่งตกใจ ผมก็เพิ่งเห็นในกลุ่มครอบครัวเหมือนกัน”
ลั่วเฉินพูดด้วยเสียงแผ่วเบาแล้วหลับตา สัมผัสบรรยากาศที่เงียบลงอย่างฉับพลันอย่างผิดสังเกต ความตึงเครียดและความกระวนกระวายกำลังแพร่กระจายไปในอากาศ เสียงอึกทึกครื้นเครงแปรเปลี่ยนเป็นเสียงกระซิบกระซาบอันกดดันดุจกระแสน้ำตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้ เสียงซู่ซ่าดังมาจากทุกมุม
เสียงจอแจเหล่านั้นแพร่กระจายอย่างรวดเร็ว ประหนึ่งหยดหมึกที่ตกลงบนผิวน้ำ