ตอนที่ 157 เกษียณ!

【ถึงนักสืบสวนผู้เป็นที่เคารพ:】

【ผ่านความคลุ้มคลั่งและความเจ็บปวด ความเศร้าและการทรมาน การตัดสินใจและความเสียใจ คุณค้ำจุนเรือลำน้อยซึ่งเป็นของคุณเพียงผู้เดียวไว้ได้สำเร็จ ท่ามกลางความหวาดกลัวที่มีนิรันดร์เป็นมาตรวัด… จนถึงวันนี้ คุณผ่านปริศนามาแล้ว 4 ครั้ง】

【กาลเวลาไม่ใช่โซ่ตรวนที่พันธนาการคุณอีกต่อไป คุณได้รับสิทธิ์ในการ “เกษียณ” แล้ว มีความคาดหวังจากใจว่าท่านจะพกพาความรักต่อชีวิตไว้ และใช้ชีวิตที่เหลืออย่างงดงาม】

“ผมหวังว่าตอนนอนบนเตียงผู้ป่วยแล้วเปิดยกขึ้นคู่มือนักสืบ สิ่งแรกที่เห็นจะเป็นรางวัลจากปริศนา ไม่ใช่คู่มือเกิดอาการประสาทขึ้นมา”

“ประสาท?”