ตอนที่ 152 บทส่งท้าย-เจ้าลัทธิสมมติ · แตกสลาย

แอนนิซาลืมตาทั้งสองขึ้นอย่างเลื่อนลอย ก่อนจะผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างฉับพลัน

เธอมองกำแพงสีชมพูอ่อนตรงหน้าแล้วกวาดตามองรอบด้าน ที่นอนอันคุ้นเคยกับชั้นหนังสือที่อัดแน่นด้วยหนังสือแพทย์ปรากฏสู่เปลือกตา จากนั้นสายตาเธอก็สาดส่องไปยังปฏิทินด้านข้าง ตัวเลขปี “2049” ขนาดใหญ่ปรากฏสู่เปลือกตา

เธอชะงักไปหลายวินาทีกว่าจะรู้ตัว—ปริศนาจบลงแล้ว

เธอกลับมายังโลกของตัวเองแล้ว

“เอ๊ะ? ไม่ใช่สิ...” แอนนิซากะพริบตา นิ้วมือคลึงเส้นผมปอยหนึ่งอย่างไร้จิตสำนึก “มีอะไรขาดไปหรือเปล่า? พิธีกรรมล่ะ? หงเยวี่ยล่ะ? หลังจากนั้น...เกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ!”

เธอพึมพำกับตัวเองเสียงแผ่วเบา เปิดยกขึ้นผ้าห่มแล้วลงจากเตียง เดินเท้าเปล่าไปข้างหน้าต่าง