ตอนที่ 141 นักตกคนในฝัน (ภาคห้า)

เบื้องหน้าคล้ายมีกระจกนูนชราภาพที่เกิดฝ้าขุ่นกั้นขวาง ทุกแห่งหนในสายตาถูกเคลือบไว้ด้วยชั้นคราบน้ำมันมันหม่น ห่างออกไปสามเมตร โลกพลันจมดิ่งลงสู่ม่านหมอกสีเทาตะกั่วอันฟ้าบุพกาล

ใต้สิ่งเหล่านี้คือมวลน้ำขุ่นมัวสีคล้ำ เทียบกับมหาสมุทรแล้วดูเหมือนหนองน้ำเสียมากกว่า ทรายละเอียดสีขาวสะอาดแผ่กระจายไปทั่วทุกสารทิศ โหยหวนสะท้อนแสงอย่างไม่เต็มใจ กรองชะล้างคราบเปื้อน พอถูไถส่องสว่างให้เห็นเงาร่างคนวนเวียนอยู่ใต้น้ำ

สัญชาตญาณเกิดความคลาดเคลื่อนอันประหลาด ณ ที่แห่งนี้ ยิ่งเข้าใกล้ด้านล่าง สายตายิ่งชัดเจน ยิ่งคิดหมายหลุดพ้นจากผิวน้ำ พันธนาการจากสิ่งโสโครกก็ยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ

ทิวทัศน์กลับตาลปัตรนี้คือทะเลเฉพาะตัวของเฮอร์อิน นี่คือสถานที่ชั้นเลิศที่มันให้คำมั่นไว้กับผู้มาเยือนทุกคน ในกระเพาะของมัน ตัวตนจำนวนนับไม่ถ้วนที่เคยถูกเรียกว่า "ผู้อยู่อาศัย" กำลังแหวกว่ายอยู่ท่ามกลางถนนหนทางที่คุ้นเคยทว่าแปลกหน้า