กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“แอนนิซา วิกที่เธอรู้จักก็เป็นแบบนี้เหมือนกันเหรอ?”
“อืม อาจจะมีชีวิตชีวากว่านี้เล็กน้อย... แต่แค่นิดเดียวเท่านั้นนะ? หรือว่าโดนนายพรานทมิฬทำให้กลัวเข้าแล้ว”
แสงจันทร์สาดส่องอาบทั่วห้อง ลั่วเฉินเกาศีรษะอย่างหงุดหงิด ก่อนยัดข้อมูลในมือที่อ่านจบแล้วกลับเข้าชั้นหนังสือ
ไม่ไกลจากเขา แอนนิซากำลังย่อตัวอยู่ข้างร่างผู้เสียชีวิตที่เป็นผู้เดินละเมอ มือถือเครื่องมือผ่าตัด แยกส่วนร่างนั้นอย่างมุ่งมั่นไม่หยุดหย่อน วิธีการแทบจะเรียกได้ว่าเป็นการ “ผ่าชำแหละ” แต่รุนแรงยิ่งกว่า และบางครั้งก็เกิดเสียงที่ทำให้รู้สึกไม่สบายใจนัก