ตอนที่ 104 กำลังเสริมมาถึง

"สิ่งที่คุณเหยียบอยู่ใต้เท้าคือศพของมนุษย์งูครับ" ลั่วเฉินกะพริบตา ถอนหายใจแผ่วเบา

"พี่ชาย ลงมือได้เฉียบขาดพอดูเลยนี่?" จางเฟยอวี่เอ่ยพลางถอยเฉียงออกไปครึ่งก้าว หลบพ้นจากซากศพ แล้วก็ปาดหน้ากากยุทธวิธีไปทีหนึ่งอย่างสูญเปล่า

ของเหลวเหนียวข้นสีแดงคล้ำติดเคลือบอยู่บนนั้นอย่างดื้อดึง ไม่รู้ว่าเป็นคุณลักษณะพิเศษของเลือดมนุษย์งูเอง หรือมันเป็นผลผลิตจากเทคโนโลยีชีวภาพบางอย่าง สรุปคือในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้อย่าหวังว่าจะเช็ดให้สะอาดได้เลย

เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาจึงกระชากหน้ากากออกอย่างตรงไปตรงมา สายตาในที่สุดก็กลับมาชัดเจน พอมองไปยังฉินหลวนซินที่นอนอ่อนปวกเปียกอยู่ข้างกำแพงด้วยใบหน้าซีดเผือด เขาก็เชิดคางขึ้น "ทำไมตรงนี้ยังเหลือไว้อีกคนล่ะ?"