ตอนที่ 100 ตาแก่ที่อ้างว่าตัวเองเป็นมือใหม่

จางเฟยอวี่ตกอยู่ในความเงียบงันครู่ใหญ่ เขาสัมผัสได้ว่าเงาร่างในเสื้อคลุมดำด้านหลังชายหนุ่มไม่ใช่มนุษย์แน่นอน อย่างน้อยก็ไม่ใช่มนุษย์ปกติ

“คุณ...คุณเป็นใครกันแน่?” เขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก คิดจะชักมือกลับแล้วถอยหลังโดยไร้จิตสำนึก แต่การประชันพละกำลังกับแวมไพร์ไม่ใช่เรื่องชาญฉลาดอย่างเห็นได้ชัด เมื่อออกแรงกระชากอย่างฉับพลัน เขาไม่เพียงไม่อาจดิ้นหลุด กลับถูกดึงจนเซ เกือบจะล้มลงเสียด้วยซ้ำ

“ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นครับ” ลั่วเฉินส่องไฟฉายใส่หน้าเขา แสงแยงตาจนเขาต้องหรี่ตา “ผมแค่มีคำถามสองสามข้ออยากถามคุณ”