ตอนที่ 98 ปากบ่อน้ำ

“ปูนซีเมนต์หรือ?”

ลั่วเฉินจ้องมองก้อนแข็งสีเทาอ่อนไม่กี่จุดบนขากางเกง การเคลื่อนไหวชะงัก

การทำให้ปูนซีเมนต์ทิ้งการกระจายและรูปแบบแบบนี้ไว้บนขากางเกง โดยปกติเกิดได้เฉพาะเมื่อติดต่อระยะใกล้ขณะยังไม่แข็งค้างเต็มที่

เจียงเยี่ยน ครูสอนประวัติศาสตร์ นักวิจัยศาสตร์เร้นลับ ในสถานการณ์แบบไหน ในสถานะอะไร จึงไปติดต่อปูนซีเมนต์ที่ยังไม่แห้ง? ช่วงนี้เขามีช่องทางและโอกาสสมเหตุสมผลที่จะแตะต้องของสิ่งนี้หรือ?

ไม่มี

แล้วช่องทางที่ไม่สมเหตุสมผลล่ะ?

อาจจะมีก็ได้

ลั่วเฉินส่งสัญญาณให้หลิงวางศพกลับที่เดิม ส่วนตัวเองเดินไปข้าง ๆ กระชากออกซึ่งถุงมือ เริ่มค้นในชุดรายงานข่าวที่ ดับเบิลยู·จี ส่งมาให้