ตอนที่ 53 บทส่งท้าย-เรื่องราวของนักเขียนนิยาย (1)

ผมเป็นนักเขียนนิยาย

ช่วงไม่กี่ปีมานี้ นวนิยายต่างประเทศจำนวนมากถูกแปลเข้าสู่ประเทศ บริบททางภาษาที่พิสดารและมายาฝันที่รองรับอยู่ในตัวบทเหล่านั้นทำให้ผู้อ่านจำนวนมากเคลิบเคลิ้ม จนก่อคลื่นยักษ์ของกระแสนิยายนิยมขึ้นมา

ผมก็เป็นหนึ่งในผู้อ่านเหล่านั้น แต่ผมยังอยากไปไกลกว่านั้น หลังจากเคลิบเคลิ้มไปกับโครงสร้างอันประณีตและจินตนาการที่ระเบิดแตก ภายใต้ความอิ่มเอมจากการอ่าน ความปรารถนาใหม่ก็เริ่มก่อตัวและหมักบ่ม

ทำไมผมเอาแต่ชื่นชมสวนดอกไม้ของคนอื่น?

ทำไมผมจะบุกเบิกที่ดินผืนหนึ่งของตัวเองตรงนี้บ้างไม่ได้ หว่านเมล็ดพันธุ์ที่แม้จะงุ่มง่ามแต่เป็นเอกลักษณ์หนึ่งเดียวลงไป?

ความอยากสร้างสรรค์ที่ถูกฝืนกดเอาไว้แต่ยังร้อนแรงขึ้นทุกวันนั้น ในที่สุดก็ทะลวงรั้วกั้นออกมาได้