กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
พอคำพูดสิ้นสุดลง ในห้องก็ตกสู่ความเงียบงันในชั่วพริบตา
อีเหลียงอ้าปากกว้าง ดูเหมือนยังย่อยความหมายของประโยคนั้นไม่หมดสิ้น กำลังวิเคราะห์จิตวิทยาของฆาตกร? หรือกำลังอธิบายการตั้งค่าการสวมบทบาท? หรือว่า...
ใบมีดเย็นเฉียบที่กดแน่นขึ้นที่ข้างลำคอในฉับพลัน ขับไล่ภาพฝันเลื่อนลอยทั้งหมดในชั่วพริบตา ดึงเขากลับสู่ความเป็นจริงอันโหดร้าย
"ลั่วเฉิน... คุณลั่ว? อย่า... อย่าล้อเล่นแบบนี้เลยนะ... เผื่อผมเผลอขยับขึ้นมา ที่นี่ไม่มีหมอหรอกนะ..." เสียงของเขาเปลี่ยนโทนเพราะความหวาดกลัว ร่างกายแข็งทื่อราวกับรูปปั้นหิน