กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คฤหาสน์ของจางเหวินฮ่าวซุกตัวอยู่ในหุบเขาลึกตรงชายแดนระหว่างสองมณฑล พิงหลังกับหน้าผาขาด เบื้องหน้าคือแม่น้ำเชี่ยวกรากที่คำรามแหบพร่า ทางเดียวที่นำไปสู่โลกภายนอกคือถนนดินโรยหินสายบางราวเส้นใยแมงมุม
เดินไปได้ราวครึ่งหนึ่งของทาง ลั่วเฉินได้ยินเสียงหอบหนักดังมาจากด้านหลัง เขาหันกลับไป เห็นอีเหลียงอยู่ในสภาพหมดแรง เห็นได้ชัดว่านานมากแล้วที่เขาไม่ได้ผ่านประสบการณ์การเดินเท้าความหนักระดับนี้ จู่ ๆ ให้เขาแบกสัมภาระหนักขึ้นเขา เท่ากับเอาชีวิตเขาเลย