กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ศพนั้นคือโจนส์
ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า สีผิว ส่วนสูง หรือลักษณะทางกายภาพอื่น ๆ ล้วนเพียงพอที่จะพิสูจน์สถานะยามมีชีวิตชีวาของสิ่งที่ล้มฟุบอยู่จุดศูนย์กลางอุโมงค์เหมือง สติสัมปชัญญะฉับพลันขาดอากาศหายใจต่อหน้าความขัดแย้งโดยสิ้นเชิงที่ได้เห็นกับตา หลงเหลือเพียงเสียงกรีดแหลมไร้เสียงที่ดังกึกก้องอยู่ภายในกะโหลก
นี่มันเป็นไปได้อย่างไร
รูม่านตาของโจนส์หดตัวลงอย่างฉับพลัน เขาเอื้อมมือไปจับลำคอของตนเองโดยไร้จิตสำนึก ตำแหน่งนั้นตรงกับบาดแผลฉกรรจ์บนซากศพพอดิบพอดี ราวกับอยากจะยืนยันว่าตนเองยังเป็นคนที่มีชีวิตอยู่หรือไม่