กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ครัง ครัง ครัง...
แรงสั่นสะเทือนจากใต้ร่างกับเสียงอึกทึกของการหมุนเวียนของเครื่องจักรปลุกให้ตื่นจากอาการสะลึมสะลือ ลั่วเฉินลืมตาอย่างช้า ๆ ปรับตัวให้คุ้นกับแสงที่สั่นไหวอยู่เบื้องหน้า
ที่นี่โดยมากเป็นตู้โดยสารของรถไฟสักขบวน หนังเทียมสีน้ำเงินบนที่นั่งแข็งขึ้นเงาเล็กน้อยจากการใช้งานมานาน ขอบกรอบหน้าต่างมีฝุ่นผงเกาะอยู่บาง ๆ
นอกหน้าต่างเป็นทิวทัศน์พร่าเลือนที่ย้อนกลับไปอย่างรวดเร็ว อาจเป็นทุ่งนาหรือแดนร้าง ถูกลำต้นไม้ที่พาดผ่านไม่หยุดแบ่งออกเป็นช่วง ๆ ภายในตู้โดยสารผู้โดยสารหายาก ชั้นวางสัมภาระว่างเปล่า ในอากาศมีกลิ่นผ้าเก่าแก่ โลหะ และควันบุหรี่มือสองจาง ๆ ปะปนกัน
สายตาของลั่วเฉินเลื่อนไปยังฝั่งตรงข้ามโต๊ะ