ตอนที่ 14 ไร้ที่พึ่งพิง

“Earthhor serenity”

ลั่วเฉินไม่ได้ใส่ใจสายตาที่ปะปนไปด้วยความตระหนกและตกตะลึงของเพื่อนร่วมทีม เขารีบทาบมือลงบนบาดแผลตรงช่องท้องของเหลียงจิ่วเซิงทันที แสงสลัวของวิชาสงบโลกีย์ซึมเข้ามา แม้เลือดจะยังไม่หยุดไหลสนิท ทว่าความเชี่ยวกรากที่พวยพุ่งออกมาก็ชะลอลงอย่างมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ทั้งยังแยกกักความเจ็บปวดออกจากเส้นประสาทอย่างสิ้นเชิง

ตัวเขาเองก็รู้ดีว่าผลของวิชาป้องกันเลือดเนื้อนั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด แม้ในชื่อจะมีคำว่า 'ป้องกัน' แต่แก่นแท้ของมันคือการฟื้นฟูเลือดเนื้อ

"ขอบใจ แต่นายควรจัดการอีกสองคนที่เหลือให้เรียบร้อยก่อน" ตอนที่ลั่วเฉินยื่นมือเข้ามา เหลียงจิ่วเซิงถึงกับผงะถอยไปครึ่งจังหวะโดยไร้จิตสำนึก จากนั้นทันทีค่อยประคองให้มั่นแล้วเอ่ยขอบคุณด้วยเสียงแผ่วเบา