กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 312: พ่อของเจียงเยี่ยนฟื้นแล้ว
เป็นไปตามคาด พ่อของเจียงเยี่ยนฟื้นขึ้นหลังจากผ่านไปสามชั่วโมง
“อือ...”
พ่อของเจียงเยี่ยนค่อยๆ ลืมตาขึ้น รู้สึกปวดหัวแทบระเบิด “เสี่ยวหมิ่น...ช่วยรินน้ำให้ฉันแก้วหนึ่งได้ไหม?”
แม่ของเจียงเยี่ยนได้ยินเสียงก็รีบโผเข้าไปกอดพ่อของเจียงเยี่ยนพลางร้องไห้คร่ำครวญ “พ่อเจียง ในที่สุดคุณก็ฟื้นสักที
ถ้าไม่มีคุณแล้วฉันจะอยู่ยังไงล่ะ!
คุณใจร้ายกับฉันได้ยังไง...”
เดิมทีพ่อของเจียงเยี่ยนก็ปวดหัวอยู่แล้ว พอถูกกดหน้าอกเข้าไปก็แทบหายใจไม่ออก
“แค่กๆ...เสี่ยวหมิ่น ลุกขึ้นก่อน ฉันหายใจไม่ออกแล้ว...”
เจียงเยี่ยนทนดูต่อไม่ไหว จึงกลอกตาแล้วดึงแม่ออกไป ก่อนรินน้ำอุ่น เสียบหลอดแล้วนำไปจ่อที่ปากพ่อ