กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 311: ปากน้อยๆ อาบยาพิษมาเลย...
เวินหลุนขยี้ตา คนคนนี้...ทำไมถึงเหมือนเย่เซียวขนาดนี้?
ข้อแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือ คนคนนี้สวมอาภรณ์อาคมอยู่
หัวใจของเขากระตุกวูบ ความคิดที่แม้แต่ตัวเองยังรู้สึกว่าไม่น่าเป็นไปได้ผุดขึ้นมาในใจ ‘เย่เซียวคงไม่ได้มาตามถึงที่นี่หรอกนะ?’
แต่ทหารฝ่ายหยินและแม่ทัพฝ่ายหยินพวกนี้มันเรื่องอะไรกัน?
ทหารฝ่ายหยินที่บดบังฟ้าดินพวกนี้ เย่เซียวเป็นคนสั่งการได้งั้นเหรอ?
เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!
ปากพูดว่าเป็นไปไม่ได้ แต่เท้ากลับซื่อสัตย์มาก
เขาอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต ค่อยๆ ถอยไปยังรอบนอกอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็ใช้วิชาคืนชีพ ก่อนจะกลับเข้าไปในร่างมนุษย์บนโลกมนุษย์ในพริบตา
ราชันผีพิทักษ์คุกไม่ทันสังเกตเรื่องทั้งหมด ยังคงยืนดูเรื่องสนุกด้วยสีหน้าเบิกบาน