กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 251: ตะขาบก้ามทองผ่าขุนเขา
เฉิงหลินมองฝ่ามือห้าอัสนีฝ่ายหยินที่ไม่อาจสร้างผลงานได้สำเร็จ ในใจก็รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
“เหลยเซียว สมกับเป็นเหลยเซียวจริงๆ!
แต่...นายคงไม่คิดว่าฉันมีฝีมือแค่นี้หรอกนะ?”
เฉิงหลินแค่นหัวเราะ พลางเหลือบมองเสี่ยวเฮยที่อยู่ด้านหลังเย่เซียว “งูเหลือมทมิฬที่ใกล้จะแปรเป็นเจียว?
น่าเสียดายที่ยังแปรร่างไม่สำเร็จ...”
พอพูดจบ เขาก็สะบัดมือ แสงทองสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่เย่เซียว
ความเร็วของมันแทบไม่ต่างจากสายฟ้าเลย
เย่เซียวรู้สึกเจ็บแปลบตรงหว่างคิ้ว สัญชาตญาณที่หกส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง
เขาดีดเหรียญเครื่องรางภูตภูผาในมือออกไปโดยไม่ทันคิด