บทที่ 250: ฝ่ามือห้าอัสนีฝ่ายหยิน

บทที่ 250: ฝ่ามือห้าอัสนีฝ่ายหยิน

“นาย...”

เฉิงหลินโกรธจนริมฝีปากสั่นระริก

หนังสัตว์ผืนนี้คือกุญแจสำคัญที่ทำให้เขารอดชีวิตมาถึงตอนนี้ สำหรับผู้บำเพ็ญมรรคา มันแทบจะเรียกได้ว่าเป็นเสื้อคลุมล่องหน

ไม่รู้กี่ครั้งแล้วที่เขาอาศัยหนังสัตว์ไร้ชื่อนี้เอาชีวิตรอดมาได้

เย่เซียวกลับเอ่ยปากขอไปดื้อๆ แบบนี้ต่างอะไรจากการแย่งของสำคัญในชีวิตเขาไปกัน?

เฉิงหลินข่มความโกรธไว้ในใจ ก่อนพูดด้วยสีหน้าแข็งทื่อว่า “ไม่ได้! เปลี่ยนเงื่อนไขมา”

เย่เซียวไหวไหล่ กระบี่หนึ่งปราณก่อนกำเนิดจมเข้าไปในตันเถียนของผีดิบเหินอีกครึ่งส่วน

“เดี๋ยว!”

ใบหน้าเฉิงหลินกระตุก