กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 188: ธงปราณเที่ยงธรรมอันไพศาล
“ธงหมื่นวิญญาณ? นายเสียสติไปแล้วเหรอ!”
นี่เป็นครั้งแรกที่สือเจียนพูดกับเย่เซียวด้วยน้ำเสียงรุนแรงขนาดนี้
จริง ๆ แล้วเย่เซียวก็คิดเรื่องนี้มานานมาก แถมยังวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียของตัวเองเอาไว้แล้ว
ข้อดีคือเขามีโลกอาเก้าเป็นที่พึ่ง มีปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักเหมาซานคอยคุ้มครอง แถมยังมีวิชาอัสนีอยู่ในมือ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับภูตผีชั่วร้าย เขาก็แทบไร้เทียมทาน
ข้อเสียคือเขาไม่อาจนำอำนาจของสำนักเหมาซานมายังโลกแห่งความเป็นจริงได้ และในโลกแห่งความเป็นจริง เขายังคงต้องพึ่งตัวเองเพียงคนเดียว
หากคิดจะทำให้สำนักเหมาซานยิ่งใหญ่ขึ้น การมีแค่เขาคนเดียวคงไม่พอ
วิชาอัสนีจะไร้เทียมทานก็เฉพาะเวลาใช้กับภูตผีชั่วร้าย แล้วมนุษย์ล่ะ? ผู้ร่วมสายอาคมล่ะ? ขุมกำลังจากต่างแดนล่ะ?