กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 187: อนาคตของสือเส้าเจียน
“คุณคิดว่าพรสวรรค์ด้านการบำเพ็ญมรรคาของศิษย์พี่เป็นยังไง?”
เย่เซียวมองอาจารย์พลางถามเสียงเบา
สือเจียนกระตุกมุมปาก ก่อนเค้นคำตอบออกมาไม่กี่คำ “พรสวรรค์ระดับคนทั่วไป!”
แค่พรสวรรค์ระดับคนทั่วไปยังนับว่าฝืนเต็มที ถ้าไม่ใช่เพราะเป็นลูกชายของตัวเอง สือเส้าเจียนก็คงไม่มีทางได้เข้าสำนักเหมาซาน
“แล้ว...อีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้าล่ะ ศิษย์พี่จะเป็นยังไง?”
เย่เซียวเองก็ไม่อยากพูดแทงใจ แต่เรื่องนี้จำเป็นต้องอธิบายให้ชัดเจน
พอได้ยินแบบนั้น ใจของสือเจียนก็กระตุก
ใครบ้างไม่อยากให้ลูกชายของตัวเองมีอนาคตที่ดี?
ตอนนี้คนที่เขาเป็นห่วงมีอยู่แค่สองคน คนหนึ่งคือลูกศิษย์ อีกคนคือลูกชาย