กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 163: ศพแปรอาถรรพ์
“ศิษย์อา... ฉันไม่ไหวแล้ว!”
เย่เซียวห้อยลิ้น สีหน้าราวกับอยากตายให้รู้แล้วรู้รอด เดินไปกระโดดไป...
ขบวนยาวเหยียดด้านหลังทอดยาวกว่าสิบเมตร นักพรตสี่ตานั่งอยู่บนไหล่ของศพตัวสุดท้าย
“อายุยังน้อยอยู่เลย ทำไมถึงไม่ไหวแล้วล่ะ?”
นักพรตสี่ตาเบ้ปากพูดว่า “นายต้องรู้จักลำบากบ้างสิ ก็แค่มีงานเพิ่มขึ้นชั่วคราวไม่กี่งานเองไม่ใช่เหรอ?”
เดิมทีเขาก็ไม่ได้คิดจะทำแบบนี้หรอก แต่พอนึกว่ามีเย่เซียวเป็นแรงงานฟรี ได้เงินเพิ่มอีกนิดก็ยังดี
“ไม่กี่งาน?” เย่เซียวทำหน้าคับแค้นใจ “นี่มันเกือบสิบงานแล้ว ยังจะเรียกไม่กี่งานอีก...”
ถ้าไม่ใช่เพราะ《เคล็ดวิชาลับแห่งการไล่ศพ》เขาคงหันหลังเดินหนีไปแล้ว โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
นักพรตสี่ตากระแอมเบาๆ “เอาล่ะๆ เหลืออีกงานสุดท้าย อยู่ที่หมู่บ้านข้างหน้า...”