บทที่ 143: หลิวจื้ออวี่ลงมือ~

บทที่ 143: หลิวจื้ออวี่ลงมือ~

จางเฉิงมองหลิวจื้ออวี่ด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องลงมือเอง

ให้พ่อลูกฆ่าฟันกันเองแบบนี้ถึงจะสาสมกับความแค้น

เขาอยากเห็นจริงๆ ว่าคนตระกูลหลิวจะมีสีหน้าเจ็บใจและเสียใจแค่ไหนเมื่อรู้ความจริง

แต่จะปล่อยให้คนตระกูลหลิวได้ประโยชน์ง่ายๆ แบบนั้นไม่ได้

พอพวกเขาลงมาแล้ว ก็ต้องให้คนพวกนี้ลิ้มลองการทรมานทั้งสามร้อยหกสิบรูปแบบของกรมบำเหน็จและลงทัณฑ์สักหน่อย

“ใต้เท้าเย่ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

จางเฉิงประสานมือคารวะเย่เซียวอย่างนอบน้อม

“หัวหน้ากรมจาง เดินทางดีๆ”

เย่เซียวยิ้มแย้มเช่นกัน