บทที่ 136: ไอ้สารเลวเอ๊ย~

บทที่ 136: ไอ้สารเลวเอ๊ย~

“จริงสิ สิบสอง...เจ้าคนว่างงานนั่นน่ะเหรอ?”

ฉางหลิงมองเย่เซียวด้วยความประหลาดใจ

คนว่างงานงั้นเหรอ?

ใบหน้าของเย่เซียวมืดครึ้มจนแทบกระอักเลือดด้วยความโมโห

“ให้ตายสิ นายเคยเห็นคนว่างงานที่หล่อขนาดนี้ไหม?”

อีกอย่าง ฉันกลายเป็นคนว่างงานตั้งแต่เมื่อไหร่?

ฉันเป็นผู้สืบทอดสายตรงแห่งสำนักเหมาซานอย่างถูกต้องนะ

นักพรตเต๋าไม่ใช่อาชีพหรือไง?

ให้ตายเถอะ ดูถูกกันชัด ๆ!