บทที่ 135: โอสถห้าเห็ดวิเศษแห่งเจ้าทองมารดาไม้

บทที่ 135: โอสถห้าเห็ดวิเศษแห่งเจ้าทองมารดาไม้

ประมุขลัทธิสะดุ้งตื่นตัวขึ้น จู่ๆ ภาพลวงตานับไม่ถ้วนก็ปรากฏขึ้น

ลมเย็นเยียบพัดคำราม ภูเขาขรุขระเป็นริ้วๆ และทั่วทุกแห่งมีผีน้อยห้อยหัวอยู่กลางอากาศ

ผีน้อยเหล่านั้นถูกผ่าท้องควักไส้ออกทีละตัว ต่างส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

เขาเดินเข้าไปใกล้ผีน้อยตัวหนึ่งอย่างชำนาญ ก่อนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

ผีน้อยกลายเป็นไอในพริบตา แล้วถูกดูดเข้าไปในโพรงจมูกของเขา

“อือ...”

ความรู้สึกที่ยากจะบรรยายแผ่ซ่านไปทั่วร่าง

ความรู้สึกนี้เหมือนกับการดื่มโคล่าเย็นจัดเต็มขวดในหน้าร้อน ความสดชื่นไหลจากท้องขึ้นไปจนถึงโคนผม

แต่ความรู้สึกนั้นมาเร็วและจางหายไปเร็วไม่แพ้กัน