กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 113: เซียวเอ๋อร์ ตั้งแต่วันนี้ไป นายไม่ติดค้างอะไรเขาอีกแล้ว!
“ฮึ...อายุยังน้อยแต่กลับเจ้าคิดเจ้าแค้นขนาดนี้ ฉันว่าศิษย์พี่ใหญ่ก็มองคนไม่เป็นเหมือนกัน!”
เจ้อกูแค่นเสียงอย่างเย็นชา
ตั้งแต่เด็ก เธอก็รู้สึกดีต่อหลินเฟิ่งเจียวมาโดยตลอด ชิวเซิงกับเหวินไฉเองก็มักช่วยเป็นพ่อสื่อให้พวกเขาอยู่บ่อยๆ
ในใจของเธอ เธอมองชิวเซิงกับเหวินไฉเป็นพวกเดียวกันไปนานแล้ว
ใครจะคิดว่าชิวเซิงกลับตายอย่างไม่เป็นธรรม แบบนี้เธอจะยอมได้ยังไง?
“ศิษย์น้อง!”
อาเก้าสีหน้าเปลี่ยนไปด้วยความตกใจ
“ศิษย์น้อง!”
นักพรตสี่ตาขมวดคิ้ว ใจพลันกระตุกวูบ