บทที่ 95: ความลับของห้างสรรพสินค้า

บทที่ 95: ความลับของห้างสรรพสินค้า

หยางเป้ยรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงรีบเรียกคนมาทันที

“นี่...นี่มันอะไร?”

คนงานคนหนึ่งใช้พลั่วแซะตรงมุมกำแพง จนเผยให้เห็นอักขระคาถาที่สลักไว้ต่อหน้าทุกคน

สีหน้าเย่เซียวเปลี่ยนไปเล็กน้อย “ทำต่อ!”

คนงานมองหยางเป้ย พอเห็นเธอพยักหน้าอนุญาตก็ทำงานต่อ

ไม่นาน สภาพที่แท้จริงของกำแพงเสาทั้งหมดก็ปรากฏต่อหน้าทุกคน

อักขระคาถาที่สลักไว้แน่นขนัดเต็มกำแพงทั้งแผง บางจุดยังเห็นคราบเลือดแห้งกรังจนกลายเป็นสีดำอยู่ราง ๆ

ทุกคนมีสีหน้าหวาดผวาและถอยหลังโดยไม่รู้ตัว มีเพียงเย่เซียวที่ยังยืนอยู่กับที่ พลางลูบคางครุ่นคิดบางอย่าง

“เย่เซียว...นี่มันอะไร?”