ตอนที่ 8 ขุดหน่อไม้

ตอนที่ 8 ขุดหน่อไม้

แต่เดิมมันก็แค่เรื่องขัดแย้งเล็ก ๆ พอหัวหน้าหมู่บ้านมาถึงก็ยกระดับขึ้นทันที

แม่หู่โถวค่อนข้างเกรงผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้าน นางดึงลูกชายหมายจะหลบหนี แต่กลับถูกชาวบ้านที่ยืนดูเรื่องสนุกปิดทางไว้จนเข้าออกไม่ได้

“แม่หู่โถว เจ้าอีกแล้วหรือ! ปีนี้เป็นครั้งที่เท่าไรแล้ว? ถ้าเจ้ายังก่อเรื่องวุ่นวายอีก พ่อของหู่โถวก็ไม่ต้องออกเรือไปทะเลแล้ว อยู่บ้านสอนเมียเลี้ยงลูกให้ดีเสียเถิด”

คำขู่นี้หนักหนามาก เพราะบ้านหู่โถวไม่มีเรือประมงเป็นของตัวเอง พ่อของหู่โถวต้องออกเรือประมงของหมู่บ้านไปทำงาน ค่าใช้จ่ายส่วนใหญ่ของบ้านล้วนพึ่งเขา

“เด็กดี ๆ คนหนึ่ง ดูสิถูกสอนจนเป็นอย่างไรแล้ว เจ้าจะต้องมีวันเสียใจภายหลัง!”

ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านรู้สึกเจ็บใจอยู่บ้าง ตอนหู่โถวยังเล็กเขาก็ค่อนข้างชอบเด็กคนนี้ แต่ยิ่งโตนิสัยก็ยิ่งเบี่ยงเบน

หลายครั้งแล้วที่เขาบังเอิญเห็นหู่โถวรังแกเด็กเล็กในหมู่บ้านเดียวกัน แย่งของกินแย่งของเล่น พอไม่พอใจก็ล้มตัวลงกับพื้นอาละวาดดิ้นทุรนทุราย เรียนท่านย่าของมันมาได้ครบสิบส่วนสิบ

ดูสภาพตอนนี้ก็พอจะนึกออกว่าหู่โถวโตขึ้นจะเป็นอย่างไร ช่างน่าเสียดายจริง ๆ

ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านอบรมอีกนานกว่าจะไล่คนออกไป เรื่องนี้ครอบครัวเจียงหว่านไม่ถูกต่อว่า แต่ก็ไม่ได้รับสีหน้าดี ๆ อะไร เพราะในสายตาของผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้าน สิ่งใดที่กระทบความปรองดองของหมู่บ้านล้วนเป็นสิ่งที่ไม่น่ารักชอบทั้งสิ้น