ตอนที่ 6 หาของทะเลวันแรก

ตอนที่ 6 หาของทะเลวันแรก

เหมาฉุ่ยฟางไม่ได้เก็บหอยลายตัวนั้นขึ้นมาเอง หากแต่ยื่นมันให้เจียงหว่านและอินหนิง

“เอาไปเล่นเถิด หรือจะดูมันเป็นตัวอย่างแล้วไปคุ้ยหาที่ชายหาดก็ได้ หากพบตัวที่เหมือนกันก็เก็บกลับมาให้หมด”

เจียงหว่านไม่ได้ยื่นมือไปรับ อินหนิงไม่อยากเสียมารยาทจึงรับมันมาไว้ในมือ

“ขอบคุณ…”

น้ำเสียงของเด็กสาวอ่อนโยนไพเราะยิ่งนัก จนเหมาฉุ่ยฟางรู้สึกกระดากอยู่บ้าง นางรีบหันกลับไปจับสามผู้ใหญ่สอนพวกเขาหาของทะเลต่อ

สองพี่น้องสาวเดินตามอยู่ด้านหลังโดยไม่ได้ตั้งใจฟังอย่างละเอียด เจียงหว่านคิดจะแยกจากกลุ่มใหญ่ไปไกลสักหน่อยเพื่อหาปูกับปลาและกุ้ง ส่วนอินหนิงนั้นจิตใจจดจ่ออยู่กับหอยลายที่ถืออยู่ในมือ

หอยลายกลมป้อมตัวนั้นมีขนาดเล็กยิ่งนัก แม้สีจะหม่นคล้ำแต่ลวดลายกลับงดงาม ถือไว้ในมือแล้วรู้สึกหนักอึ้ง เพียงยังไม่เปิดออกก็รู้ได้ว่าเนื้อข้างในต้องมีมากแน่นอน

เสียงท้องร้องดังขึ้น อินหนิงพลันชะงักใบหน้า ตอนเช้านางยังไม่ได้กินอะไร บัดนี้จึงหิวเสียแล้ว

“พี่สาว พวกเราไปกลุ่มโขดหินชายฝั่งตรงนั้นกันเถิด ในหนังสือบอกว่าที่กลุ่มโขดหินมีปูอยู่มากมาย”