เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 52 - พังทลายเพื่อสร้างใหม่ ได้ดีจากเคราะห์ร้าย
เมื่อไป๋เซวียนลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ท่ามกลางกองเศษหิน เบื้องหน้าเต็มไปด้วยซากปรักหักพัง แดนเทพที่เคยมีขนาดเทียบเท่ากับพื้นที่ของประเทศมังกรบนดาวสีน้ำเงิน บัดนี้เหลือเพียงซากปรักหักพังขนาดหนึ่งตารางกิโลเมตร สภาพพังยับเยิน มองไปทางไหนก็เห็นแต่เศษซาก
"แค่กๆ"
ไป๋เซวียนพยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน รู้สึกเหมือนกระดูกทั้งร่างแทบจะหลุดออกจากกัน เจ็บปวดรวดร้าวไปหมด เขามองไปรอบๆ ด้วยความหวาดผวา ดวงตาวิถีสวรรค์หายไปแล้ว ทว่าความน่าเกรงขามอันทรงพลังทำลายล้างนั้นยังคงสลักลึกอยู่ในหัวของเขา
"ฉันยังไม่ตาย"
ไป๋เซวียนพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดีใจที่รอดตายมาได้ เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าตัวเองจะรอดชีวิตจากการโจมตีของดวงตาวิถีสวรรค์มาได้ นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ
"จื่อซวน หลิงซี"