เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 51 - ดวงตาวิถีสวรรค์
ตอนนี้ ไป๋เซวียนเห็นเสี่ยวเฮยที่ซ่อนตัวสั่นงันงกอยู่ในแดนเทพ จึงตะโกนเสียงดัง
"เสี่ยวเฮย ยังจะมัวยืนอึ้งทำไม รีบมาช่วยเร็วเข้า"
เสี่ยวเฮยคือสัตว์เลี้ยงวิญญาณของไป๋เซวียน ตั้งแต่ควบคุมสัตว์อสูรสำเร็จ เขาก็ปลดผนึกให้มัน ตอนนี้มันฟื้นคืนสภาพเป็นสัตว์อสูรระดับสี่ขั้นสูงสุดแล้ว เทียบเท่ากับผู้ฝึกตนระดับวิญญาณก่อกำเนิดขั้นสูงสุดของมนุษย์ ความแข็งแกร่งไม่สามารถดูแคลนได้
เมื่อได้ยินเสียงเรียกของไป๋เซวียน เสี่ยวเฮยก็บินมาจากที่ไกลๆ อย่างไม่เต็มใจนัก ดวงตากลมโตราวกับกระดิ่งของมันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
มันอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นสายตาดุดันของไป๋เซวียน ก็ต้องกลืนคำพูดลงคอไปทันที แล้วยอมอัดฉีดพลังอสูรของตัวเองเข้าไปในม่านพลังป้องกันอย่างว่าง่าย
ในตอนนั้นเอง พลังของทัณฑ์สวรรค์ก็พุ่งสูงขึ้นหลายร้อยเท่าในพริบตา
ไป๋เซวียนหน้าซีดเผือด เขารู้ว่าตัวเองทำผิดพลาดอย่างร้ายแรงเข้าแล้ว