เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 - ตำแหน่งสูงสุด การแย่งชิงมรรคาวิถี
"ค่ายหน่วยกล้าตาย? ชื่อนี้... ตั้งได้ตรงประเด็นดีจังแฮะ..."
ไป๋เซวียนหัวเราะแห้งๆ ในใจก็ก่นด่าอย่างบ้าคลั่ง
ไอ้กล้ามโต้นี่ สงสัยจะบ้าไปแล้วมั้ง?
ตั้งชื่อซะตรงไปตรงมาขนาดนี้ ใครไม่รู้คงนึกว่าเป็นหน่วยพลีชีพแน่ๆ
"เหอะๆ ไอ้หนู เลิกแกล้งโง่ได้แล้ว ดูจากหุ่นขี้ก้างของแก มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่ากระจอกสุดๆ นอกจากค่ายหน่วยกล้าตายแล้ว แกจะไปไหนได้อีก?"
ชายร่างบึกบึนพูดจาหยาบคาย พลางกวาดสายตามองไป๋เซวียนตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังมองลูกแกะที่รอการเชือด
ไป๋เซวียนกรอกตาไปมา สมองแล่นปรี๊ดคิดแผนการออก
"พี่ชายท่านนี้ ท่านล้อเล่นแล้ว ข้าไป๋เซวียน ถึงยังไงก็เป็นถึงนักวิทยาศาสตร์เชียวนะ ถึงแม้จะไม่เก่งเรื่องต่อสู้ แต่หัวสมองข้าดีมากเลยนะ
ท่านลองคิดดูสิ ให้ข้าไปบุกตะลุยแนวหน้าในค่ายหน่วยกล้าตาย มันจะไม่เป็นการเสียของหรือไง? สู้ให้ข้าไปอยู่ฝ่ายสนับสนุนแนวหลัง คอยใช้ความสามารถของข้าให้เป็นประโยชน์กับแดนเทพ แบบนี้ไม่ดีกว่าเหรอ?"