เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 - ค่ายหน่วยกล้าตาย?
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หญิงสาวผมแดงในชุดวาบหวิวคนเดิมก็เดินส่ายสะโพกเข้ามา ในมือยังคงถือถาดใบเดิม ทว่าคราวนี้สิ่งที่อยู่บนถาดไม่ใช่สารอาหาร แต่เป็นชุดเกราะที่ส่องประกายสีทองอร่าม
"ศาสตราจารย์ไป๋เซวียนคะ กรุณารีบเปลี่ยนเป็นชุดเกราะ แล้วไปรวมตัวกันที่จุดนัดพบด้วยค่ะ"
น้ำเสียงของเธอยังคงหยาดเยิ้ม แต่ในแววตากลับแฝงไปด้วยความเวทนาที่ยากจะสังเกตเห็น ราวกับกำลังมองดูตัวน่าสมเพชที่กำลังจะเดินไปสู่ความตาย
ไป๋เซวียนมองดูชุดเกราะสีทองอร่ามนั้น แต่ในใจกลับรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมบอกเขาว่า ของสิ่งนี้มีดีแค่หน้าตา แต่ใช้งานจริงไม่ได้เรื่อง พอต้องไปเผชิญหน้ากับพวกคนเถื่อนกล้ามโตและมีพลังเวทสูงส่งจากแดนเซียนหงฮวง ชุดเกราะนี่ก็เปราะบางราวกับกระดาษ
"เอ่อ... คนสวย ช่วยผ่อนปรนให้หน่อยได้ไหม? ร่างกายฉันยังไม่ฟื้นเลย..."
ไป๋เซวียนพยายามแกล้งป่วยเพื่อเอาตัวรอด