กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 30 ฉันเป็นฆาตกรนะ! นายให้ฉันดูหนังสยองขวัญแล้วเขียนความรู้สึกหลังดูเนี่ยนะ?
ซ่า!
น้ำล้างหน้าแปรงฟันถูกสาดโครมลงบนหัวของหนิวเถี่ยจวินที่กำลังหลับสนิทอยู่เต็มๆ!
“อ๊าก……”
หนิวเถี่ยจวินสะดุ้งตื่นพรวดขึ้นมาทันที พยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่ก็ดันไปกระเทือนโดนบาดแผลที่เพิ่งพันผ้าพันแผลไว้เมื่อคืนเข้า
“พวกแกทำบ้าอะไรกันเนี่ย!?”
“แหวะ……”
เพิ่งจะลืมตาขึ้นได้ เศษขี้ไคลแผ่นหนึ่งปะปนมากับเสมหะข้นคลั่กก้อนโตก็ไหลย้อยตามใบหน้าเข้าปากไปเต็มๆ
รสชาติประหลาดพิลึกพิลั่นนั่นทำเอาหนิวเถี่ยจวินคลื่นไส้พะอืดพะอมขึ้นมาเป็นระลอก
ผู้กองหงเหลือบมองหวังฝานแวบหนึ่ง ไอ้หมอนี่…… เสมหะข้นคลั่กก้อนเมื่อกี้นี้มันเป็นคนขากถุยลงไปใช่ไหมเนี่ย?