กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 364 ป้ายอักษรสี่คำ
เมื่อจรดพู่กันขีดแรก น้ำหมึกเข้มข้นก็แผ่ซ่านไปตามปลายพู่กัน
ข้อมือของซูเนี่ยนมั่นคงนางเขียนตัวอักษรขนาดใหญ่สี่ตัวเสร็จสิ้นในคราวเดียว
ผู้มาภายหลังยังไล่ตามได้
เสิ่นเยี่ยนยืนอยู่อีกด้านของโต๊ะเขียนหนังสือ เขายื่นมือไปประคองริมกระดาษไว้เพื่อป้องกันไม่ให้หมึกที่ยังเปียกอยู่ย่นเพราะแรงลม
“จือเวยคงคิดว่าเจ้าจะเขียนว่า ‘เข้าใจหลักธรรมนำไปใช้จริง’”
“นั่นเป็นเรื่องของการจัดตั้งสถานศึกษาของนาง”
ซูเนี่ยนวางพู่กันลง นางนวดนิ้วกลางที่เมื่อยล้า “ข้าเพียงต้องการบอกคนรุ่นหลังว่า ต่อให้สายเกินไปก็ยังไล่ตามได้ ต่อให้เป็นหนทางที่พลาดไป ก็ยังเดินย้อนกลับมาได้”
ป้ายที่เขียนอักษรเสร็จถูกกรมช่างส่งออกจากนครหลวงด้วยการควบม้าเร็ว
ครึ่งเดือนต่อมา สองสามีภรรยาเดินทางมาถึงสถานศึกษาแห่งใหม่