Chapter 0338

ตอนที่ 338 เสบียงแห้งกับการสอบระดับมณฑล

ห่อกระดาษเคลือบน้ำมันถูกลมภูเขาพัดเปิดออกมุมหนึ่ง แผ่นแป้งหยาบสองแผ่นโผล่ออกมาจากข้างใน

ซูเนี่ยนประคองห่อเสบียงที่ยังหลงเหลือไอร้อนเหม่อมองนักศึกษาหนุ่มนอกรถม้า เขาวิ่งมาจนเหงื่อท่วมตัว ข้อศอกเสื้อสีเขียวครามมีรอยปะอย่างประณีต ปลายรองเท้าที่ขาดวิ่นยังมีคราบเลือดติดอยู่

“เจ้าชื่ออะไร?”

“ศิษย์นามว่าลู่หวยเซิง เป็นชาวอำเภอชิงหนิงขอรับ”

เขาเก็บมือเข้าไปในแขนเสื้อ ราวกับกลัวว่านิ้วมือที่แตกเพราะความหนาวจะทำให้ม่านรถม้าสกปรก “สามปีก่อนตอนเข้าเรียน ศิษย์กระทั่งพู่กันหมึกยังซื้อไม่ไหว มีคนเตือนให้ข้ากลับบ้านไปทำเกษตร เป็นเพราะถ้อยคำของท่าน ที่ทำให้ศิษย์ตัดสินใจอยู่ต่อ”

ซูเนี่ยนหยิบแป้งแผ่นหนึ่งขึ้นมากัดคำหนึ่ง

ธัญพืชหยาบถูกโม่มาไม่ละเอียด กลืนลงคอแล้วบาดคอเล็กน้อย ทว่ากลับอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอันแท้จริงของรวงข้าวสาลี

“รสชาติไม่เลว”