Chapter 0337

ตอนที่ 337 กลับคืนสู่อวิ๋นลู่

ล้อรถยังไม่ทันหยุดนิ่ง ซูเนี่ยนก็มองเห็นป้ายชื่อสำนักศึกษาที่ถูกลมฝนกัดเซาะจนเก่าคร่ำนั่นแล้ว

สำนักศึกษาเมฆาคราม

หน้าประตูภูเขาเต็มไปด้วยนักศึกษา เสื้อผ้าสีครามถูกลมภูเขาพัดจนขยับไหวเสียงดังพึ่บพั่บ บ้างก็เขย่งเท้าชะเง้อมอง บ้างก็ถือตำราเรียนที่นางตีพิมพ์เผยแพร่ไว้ในมือ แล้วถกเถียงกันด้วยเสียงแผ่วเบาว่าคนไหนกันแน่คือซูเนี่ยนเมื่อครั้งอดีต

เสิ่นเยี่ยนลงจากรถม้าก่อน แล้วหันกลับมาประคองข้อมือนางไว้

ไอเย็นบนภูเขาซึมผ่านผิวหนังเข้าไปในแขนเสื้อ ทว่าฝ่ามือของเขาช่างอบอุ่น ผิวหนังที่นิ้วมือซึ่งมีรอยด้านบางๆ ครูดผ่านกระดูกข้อมือของนาง เขานำตัวนางลงสู่พื้นดินอย่างมั่นคง

“เมื่อครั้งที่เจ้าก้าวเข้าประตูที่นี่ในตอนนั้น เจ้ากำลังคิดสิ่งใดอยู่?” เขาเอ่ยถาม

ซูเนี่ยนแหงนหน้ามองขั้นบันไดทอดยาว “กำลังคิดว่าค่าเล่าเรียนจะลดลงสักสองตำลึงเงินได้หรือไม่”