กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 331 วันแรกหลังแต่งงานที่เข้าเฝ้าพร้อมกัน
“ท่านซู เชิญ”
เสิ่นเยี่ยนยืนอยู่ใต้รถม้า ยื่นมือไปทางซูเนี่ยน
ในยามเช้าตรู่ หน้าจวนตระกูลเสิ่นมีเกี้ยวขุนนางสองหลังจอดรออยู่แล้ว
หลังหนึ่งจะไปกรมราชเลขาธิการ อีกหลังจะไปกรมคลัง ทว่าต้องส่งเจ้าของทั้งสองเข้าประตูวังเดียวกันเสียก่อน
ซูเนี่ยนมองมือนั้นที่แบออก ไม่ได้ยื่นมือไปในทันที
ชายหนุ่มสวมเครื่องแบบอัครมหาเสนาบดี ขอบแขนเสื้อกดทับด้วยลายเมฆอันประณีต ทว่าบนฝ่ามือยังคงเหลือกลิ่นหอมของยาจางๆ ที่ติดมาจากการที่เขาช่วยนวดเอวให้นางเมื่อคืนนี้ ทั้งสองสบสายตากัน ปลายนิ้วของเสิ่นเยี่ยนงอลงเล็กน้อย คล้ายเตือนนางว่านอกประตูจวนยังมีผู้คนมองอยู่ไม่น้อย
สายตาของทั้งสองปะทะกัน ปลายนิ้วของเสิ่นเยี่ยนงอเล็กน้อย ราวกับจะเตือนนางว่าภายนอกประตูจวนยังมีผู้คนอีกไม่น้อยที่กำลังเฝ้ามองอยู่
“ท่านมหาเสนาบดี” ซูเนี่ยนพยุงมือเขาลงจากรถม้าแล้วลดเสียงลง “หากวันนี้มีผู้ใดถวายฎีกาฟ้องร้องว่าข้าและท่านทำลายธรรมเนียมปฏิบัติ ท่านนับว่าเป็นการยื่นดาบให้ผู้คนหรือไม่?”