กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 330 ของขวัญจากราชครู
ซูเนี่ยนกระชากผ้าห่มนวมมาคลุมทั้งตัวพร้อมกับศีรษะ
เสิ่นเยี่ยนพิงหัวเตียง ไหล่ของเขาสั่นไหวสองสามครั้งอย่างที่หาได้ยาก ด้านนอกประตูเสิ่นอวิ๋นยังคงเคาะประตู แรงตบหนักหน่วงจนแม้แต่กลอนประตูยังสั่นสะเทือนตาม
“พี่สะใภ้ หากท่านยังไม่ลุกขึ้น ราชครูคงต้องมาเรียกด้วยตนเองแล้ว!”
“ให้นางหุบปากเสีย” เสียงอู้อี้ดังออกมาจากใต้ผ้าห่มนวม
“นางเชื่อฟังเพียงแค่ท่าน” เสิ่นเยี่ยนยื่นมือไปเปิดมุมผ้าห่ม
ซูเนี่ยนถีบเขาผ่านผ้าห่ม ทว่าข้อเท้ากลับถูกฝ่ามืออุ่นร้อนกุมไว้อย่างมั่นคง นางรีบดึงเท้ากลับ ความเมื่อยล้าที่ตกค้างจากเมื่อคืนไหลเวียนขึ้นตามแผ่นหลัง ผิวบริเวณหลังหูร้อนผ่าวจนน่าตกใจ
เสิ่นเยี่ยนไม่หยอกล้อนางอีก ลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมตัวนอกให้เรียบร้อย
“อีกครึ่งชั่วยามจะทำพิธีคารวะน้ำชา”