เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 313 เหตุพลิกผันกลางท้องพระโรง
ง้าวยาวของทหารรักษาการณ์ที่เฝ้าประตูประสานกันกดลงมา คมง้าวหยุดอยู่ข้างลำคอของเจิ้งเหิง
“ก่อนงานประชุมราชสำนัก ผู้ใดบังอาจส่งเสียงเอะอะที่ประตูวัง?!”
หินปูพื้นใต้เข่าของเจิ้งเหิงชื้นเย็น ความหนาวเหน็บแทรกผ่านชุดขุนนางเข้าไป เขายังคงชูหีบไม้ไว้เหนือศีรษะ เส้นเลือดบนขมับเปล่งประกายวาววับยามถูกไอหมอกยามเช้าอาบไล้
“กระหม่อมเจิ้งเหิง ผู้ที่กระหม่อมฟ้องร้องคือขุนนางขั้นสามแห่งราชสำนัก! หลักฐานอยู่ที่นี่แล้ว ขอฝ่าบาทโปรดทอดพระเนตร!”
เหล่าขุนนางที่กำลังเข้าวังต่างชะงักฝีเท้า
บางคนจำเจิ้งเหิงได้จึงลดเสียงลงสอบถาม ทว่าสายตาของคนส่วนใหญ่กลับตกอยู่ที่หีบไม้นั้น ตรงมุมหีบมีรอยคราบสีแดงเข้มตกค้างอยู่ คล้ายกับเลือดที่แห้งกรัง
ซูเนี่ยนเดินออกมาจากหลังกลุ่มคน
สายตาของทั้งสองสอดประสานกันโดยมีบันไดวังกว่าสิบขั้นคั่นกลาง